تیترپلاس | افسردگی دیس تایمی شکل خفیفتر اما طولانیمدت افسردگی است که به آن اختلال افسردگی مداوم نیز میگویند. افراد مبتلا به این بیماری ممکن است گاهی اوقات دچار حملات افسردگی شدید شوند.
افسردگی یک اختلال خلقی است که بدن، خلق و خو و افکار شما را درگیر میکند. افسردگی بر نحوه خوردن و خوابیدن، فکر کردن در مورد چیزها و احساس شما در مورد خودتان بستگی دارد. این به معنای ناراضی بودن یا پایین بودن خلق و خوی نیست. افراد مبتلا به افسردگی نمیتوانند از خلق و خوی ناراحت بیرون بیایند یا بهتر شوند و درمان کلید بهبودی است.
بیشنر بخوانید: بیماری صدفی چیست؟
دیس تایمی در زنان دو برابر مردان است
چه چیزی باعث افسردگی دیس تایمی میشود؟
هیچ دلیل روشنی برای این نوع افسردگی وجود ندارد. متخصصان سلامت روان فکر میکنند که این افسردگی نتیجه عدم تعادل شیمیایی در مغز است. تصور میشود که عوامل زیادی در ایجاد افسردگی نقش دارند. این عوامل شامل شرایط محیطی، روانی، بیولوژیکی و ژنتیکی است. استرس مزمن و تروما نیز در این وضعیت تاثیرگذار است.
علائم افسردگی دیس تایمی چیست؟
دیس تایمی خفیفتر و در عین حال طولانیتر از افسردگی شدید است. هر فردی ممکن است علائم متفاوتی را تجربه کند. اما علائم ممکن است شامل موارد زیر باشد:
- خلق و خوی غمگین، مضطرب یا تهی
- توانایی کمتر در تمرکز، تفکر و تصمیمگیری
- انرژی کمتر
- خستگی
- احساس ناامیدی
- تغییر وزن یا اشتها به دلیل پرخوری یا کمخوری
- تغییر در الگوهای خواب، مانند خواب نامنظم، ناتوانی در خوابیدن، صبح زود بیدار شدن، یا خواب زیاد
- عزت نفس پایین
برای تشخیص این اختلال، یک فرد بزرگسال باید حداقل به مدت ۲ سال (یا یک سال در کودکان و نوجوانان) دارای خلق افسرده همراه با حداقل ۲ مورد از علائم بالا باشد. علائم این بیماری ممکن است شبیه سایر اختلالات باشد پس برای اطمینان به پزشک مراجعه کنید.
بیشتر بخوانید: بیماری پروانه ای چیست؟
دیس تایمی چگونه تشخیص داده میشود؟
افسردگی اغلب با شرایط دیگری مانند بیماری قلبی یا سرطان اتفاق میافتد. همچنین ممکن است با مصرف مواد یا اختلالات اضطرابی اتفاق بیفتد. اغلب افراد مبتلا به دیس تایمی به علائم خفیف افسردگی عادت میکنند و به دنبال کمک نیستند. اما تشخیص زودهنگام و درمان، کلیدی برای بهبودی است.
افسرگی دیس تایمی چگونه درمان میشود؟
درمان ممکن است شامل یک یا ترکیبی از موارد زیر باشد:
دارو:
اغلب ۴ تا ۶ هفته طول میکشد تا داروهای ضد افسردگی اثر کامل داشته باشند. مهم است که مصرف دارو را ادامه دهید حتی اگر در ابتدا به نظر نمیرسد که موثر باشد. همچنین مهم است که با روان پزشک خود صحبت کنید. برخی از افراد مجبورند داروها را عوض کنند یا دارو اضافه کنند تا نتیجه بگیرند.
درمان شناختی رفتاری:
درمان شناختی رفتاری یا بین فردی به شخصی که این اختلال را دارد میتواند کمک کننده باشد. درمان شناختی رفتاری برای مهارتهای فردی و شناسایی و مدیریت عوامل استرسزا کمککننده است.
اگر افسردگی دارید، کارهایی را میتوانید برای کمک به خودتان انجام دهید. افسردگی میتواند باعث شود شما احساس خستگی، بیارزشی، درماندگی و ناامیدی کنید. افکار و احساسات منفی ممکن است باعث شود که احساس تسلیم شدن داشته باشید. درک این نکته مهم است که این دیدگاههای منفی بخشی از افسردگی هستند و ممکن است واقعیت را منعکس نکنند. با شروع درمان، تفکر منفی کم کم کنار میرود. در ضمن موارد زیر را در نظر بگیرید:
کمک بگیرید. اگر فکر میکنید ممکن است افسرده باشید، در اسرع وقت به یک متخصص مراجعه کنید.
اهداف واقع بینانه تعیین کنید.
کارهای بزرگ را به کارهای کوچک تقسیم کنید. اولویتهایی را برای خود تعیین کنید.
سعی کنید با دیگران باشید و به کسی اعتماد کنید. معمولاً بهتر از تنها بودن و پنهان کاری است.
کارهایی را انجام دهید که به شما احساس بهتری بدهد. رفتن به سینما، باغبانی یا شرکت در فعالیتهای مذهبی یا اجتماعی. انجام یک کار خوب برای شخص دیگری میتواند به شما کمک کند احساس بهتری داشته باشید.
ورزش منظم داشته باشید.
این را درک کنید که خلق و خوی شما به آرامی بهتر میشود، نه فوراً.
وعدههای غذایی سالم و متعادل بخورید.
از الکل و مواد مخدر دوری کنید. اینها میتوانند افسردگی را بدتر کنند.
بهتر است تصمیمات بزرگ را تا رفع افسردگی به تعویق بیندازید. قبل از ایجاد یک تغییر بزرگ مانند تغییر شغل، ازدواج یا طلاق، با کسانی که شما را به خوبی میشناسند و دید عینیتری نسبت به موقعیت شما دارند، صحبت کنید.
سعی کنید صبور باشید و روی نکات مثبت تمرکز کنید. این ممکن است به جایگزین تفکر منفی که بخشی از افسردگی است، کمک کند و با پاسخ افسردگی شما به درمان، افکار منفی کم کم ناپدید خواهند شد.
بگذارید خانواده و دوستانتان به شما کمک کنند.
نکاتی که به شما کمک میکند تا در جلسات خود با درمانگر یا روان پزشک بیشترین بهره را ببرید:
قبل از جلسه، سؤالاتی را که میخواهید به آنها پاسخ داده شود، یادداشت کنید.
شخصی را با خود بیاورید تا به شما کمک کند سؤال بپرسید و آنچه را که پزشک به شما میگوید به خاطر بسپارید.
در ویزیت، نام تشخیصی که داده شده است و هر گونه دارو، درمان یا آزمایش جدید را بنویسید. همچنین هر دستورالعمل جدیدی که پزشک به شما میدهد را یادداشت کنید.
بدانید که چرا یک دارو یا درمان تجویز میشود و چگونه به شما کمک میکند. همچنین عوارض آن را بپرسید.
بپرسید که آیا بیماری شما به روشهای دیگری قابل درمان است یا خیر.
بدانید چرا یک روش یا تکنیک توصیه میشود و نتایج چه تغییری ایجاد میکند.
اگر قرار ملاقات بعدی دارید، تاریخ، زمان و هدف آن مراجعه را یادداشت کنید.
همچنین بپرسید که اگر سوالی دارید چگونه میتوانید با پزشک خود تماس بگیرید.
