تیترپلاس | اکبر زنجانپور در تهران، در خیابان باغ همایون، بهعنوان چهارمین فرزند خانواده به دنیا آمد. پدر او کارمند شرکت نفت بود و بین تهران و جنوب کشور کار میکرد. زنجانپور دوران دبستان خود را در مدرسه شاپور تجریش تهران گذراند و بهدلیل شغل پدرش، دو سال در اهواز زندگی کردند. او دبیرستان را در مدرسه بهرام به پایان رساند.
زنجانپور بازی در تئاتر را از سال ۱۳۴۵ در دانشگاه آغاز کرد و در سال ۱۳۴۹ از دانشکده هنرهای زیبا فارغالتحصیل شد. از سال ۱۳۶۵ تدریس در دانشگاه را شروع کرد و در سالهای ۱۳۶۸ و ۱۳۶۹ عضو کمیته ملی تئاتر در سازمان یونسکو بود. با نقشآفرینیهای برجسته خود در تئاتر، سینما و تلویزیون، او به یکی از چهرههای ماندگار هنر ایران تبدیل شده است.
از سال ۱۳۶۵، در سن ۴۲ سالگی، بهعنوان استاد در دانشکده هنرهای زیبا، دانشگاه سینما و دانشگاه هنر و معماری فعالیت آموزشی خود را آغاز کرد و تا سال ۸۰ بهطور جدی در امر تدریس حضور داشت.
او همچنین از سال ۶۹ تا ۷۰ عضو کمیته ملی تئاتر در یونسکو بود و در سال ۶۷ مدرک درجه یک هنری و معدل دکترا را از وزارت فرهنگ و ارشاد دریافت کرد. این دکترای افتخاری نشان از تلاشها و پیشرفتهای بینظیر او در حوزه هنر و تدریس است.
ازدواج اکبر زنجانپور
استاد اکبر زنجانپور سالها است با خانم پری ازدواج کرده و زندگی خانوادگی خوشبختی دارند. ثمره این زندگی، یک فرزند دختر به نام گلنوش است که در عرصه عکاسی فعالیت میکند. این خانواده با داشتن فضای صمیمی و پرمحبتی، دلبستگی و انس با زندگی را تجربه میکنند و از یکدیگر حمایت میکنند.
بیماری و عمل جراحی اکبر زنجانپور
در تاریخ ۱۴ بهمن ۹۸، آقای زنجانپور پس از برگشت از خاکسپاری پیکر استاد ولی الله شیراندامی به خانه با وضعیت تورم بدنی، توسط آمبولانس به بیمارستان منتقل شدند. ایشان پس از بستری بهدلیل عفونت کیسه صفرا، مجبور به انجام جراحی شدند. این موضوع نشان از اهمیت و خطراتی که بیماری و عمل جراحی میتوانند برای سلامتی و روند زندگی فرد داشته باشند، میباشد.
زندگی هنری اکبر زنجانپور
در سال ۱۳۳۳، زنجانپور پس از دیدن فیلم “برنج تلخ”، که در آن زمان ۱۳ سال داشت، بهسمت تئاتر و سینما جذب شد و علاقهاش به هنر را پیدا کرد. او از دبیرستان با وجود فعالیتهای تئاتری در مدرسه، جدیتر به حوزه هنری روی آورد.
در سن ۲۲ سالگی، یعنی در سال ۱۳۴۵، وارد دانشگاه در رشته بازیگری شد، اما در سال اول تدریس بازیگری نداشتند. از سال دوم، با تدریس مصطفی اسکویی و حمید سمندریان آغاز به تدریس و همزمان با آن، فعالیت حرفهای خود را در تئاتر آغاز کرد. او اولین بار در سال ۱۳۴۶ در نمایش “چوب زیر بغل” بازی کرد و در سال ۱۳۴۹ به کارگردانی تئاتر نیز پرداخت.
پس از گذراندن مدتی در صحنه تئاتر، زنجانپور با معرفی مهین شهابی در سال ۱۳۴۹ با فیلم “بیتا” و سریال “آتش بدون دود” در سال ۱۳۵۴ وارد دنیای سینما و تلویزیون شد.
زنجانپور در زمان پیش و پس از انقلاب ایران، در چندین فیلم سینمایی و سریال حضور داشت. اما دو سال پس از انقلاب، با بازی در فیلم “تاریخ سازان” در سال ۱۳۵۹ به عرصه بازیگری بازگشت.
استاد زنجانپور همچنین تجربه دوبله نیز دارد، بهطوری که در فیلم “شعله” بهعنوان دوبلور نقش جبار سینگ شرکت کرد.
او همچنین علاقهمند به شعرسرایی است، اما شعرهای خود را هیچگاه چاپ نکرده و ترجیح دادهاند آنها را به صورت پارهپاره باقی بگذارند. به همین دلیل، از ترس انتظارات بالایی که از او دارند، از چاپ شعرهای خود خودداری کرده است.
در سال ۱۳۹۸، یک مستند به نام “مثل هیچکس نبود” توسط فرزاد فرهوشی از زندگی او ساخته شد و در سال ۱۳۹۹ در شبکه نمایش خانگی پخش شد.
کارهای هنری استاد زنجانپور
شهرت اکبر زنجانپور به ویژه به خاطر بازی در سریال مختارنامه بسیار برجسته شد. بازی وی در این سریال، نه تنها نشان از توانایی هنری بینظیرش داشت، بلکه به او امکان ارائه یک نقش بسیار قوی و مؤثر را در این مجموعه فراهم کرد.
با همکاری با بازیگران برجسته دیگر، اکبر زنجانپور در سریال مختارنامه به عنوان یکی از اعضای بازیگران کلیدی، توانست تجربههایی بینظیری را از بازیگری موفق به دست آورد.
این نقش به ویژه موجب شناخت بیشتر مخاطبان و افزایش شهرت وی در عرصه سینما و تلویزیون شد و به او اجازه داد تا جایگاهی ممتاز و محترم در صنعت هنر ایران به دست آورد.
نمایشهای تلویزیونی که اکبر زنجانپور در آنها حضور داشته است عبارتاند از:
“جان گابریل بورکمن” (با نقش حسن فتحی)
“روغن نهنگ” (با نقش سعید نیکپور)
“توده هیزم” (با نقش خسرو فرحزادی)
“باتلاق” (با نقش هوشنگ پاکروان)
“آنا کریستی” (با نقش عباس یوسفیان)
“طناب” (با نقش محمدعلی جعفری)
“پنچری” (با نقش هرمز هدایت)
“لومومبا” (با نقش هوشنگ توکلی)
همچنین، اکبر زنجانپور در زمینه دوبلهها فعالیت کرده و معروفترین دوبلهاش نقش “جبارسینگ” در فیلم “شعله” است. او همچنین در زمینه گویندگی رادیویی نیز فعالیت داشته و در نمایشهای رادیویی شرکت کرده است. همچنین در پویانمایی سینمایی “آخرین داستان” به عنوان صداپیشه حضور داشته است.
آثار سینمایی اکبر زنجانپور شامل:
“معکوس” (۱۳۹۷)
“پل خواب” (۱۳۹۴)
“طالع سعد” (۱۳۷۴)
“روز دیدنی” (۱۳۷۳)
“تپش” (۱۳۶۷)
“رفتار” (۱۳۶۶)
“تشکیلات” (۱۳۶۵)
“گزارش یک قتل” (۱۳۶۵)
“ملاقات” (۱۳۶۵)
“سامان” (۱۳۶۴)
“ستاره دنبالهدار” (۱۳۶۴)
“حادثه” (۱۳۶۳)
“ریشه در خون” (۱۳۶۳)
“زائر خلف” (۱۳۶۳)
“یک روز گرم” (۱۳۶۳)
“مرگ سفید” (۱۳۶۲)
“تاریخ سازان” (۱۳۵۹)
“این گروه محکومین” (۱۳۵۶)
“زلزله دوم” (۱۳۵۶)
“شطرنج باد” (۱۳۵۵)
اکبر زنجانپور بازیگری بینظیری بود که با تواناییهای هنری خود، توانستهست به عنوان یکی از پیشگامان صنعت سینما و تلویزیون ایران شناخته شود. بازیگریاش در تئاتر، سینما، و تلویزیون همگی اثرگذار بوده و بر جایگاه ویژهای در هنر ایران اطمینان داده است. تواناییهای چندگانهاش، از بازیگری تا دوبله و گویندگی، نشان از عمق و چندجانبهبودن هنری او دارد.
اکبر زنجانپور نه تنها به عنوان یک هنرپیشه بلکه به عنوان یک نماد از تلاش، پشتکار و ارزشهای هنری ایران مورد احترام و تقدیر است. وی با بازیهای بینظیرش، تاثیر بسزایی بر فرهنگ و هنر ایران گذاشته و ماندگاری خاصی در ذهن هنردوستان ایرانی به جا گذاشته است
