مسعود اسکویی به نسلی از گویندگان و گزارشگران تعلق داشت که پیش از گسترش شبکه‌های تخصصی تلویزیونی و رسانه‌های دیجیتال، بخش مهمی از ارتباط مردم با مسابقات ورزشی را بر عهده داشتند. در روزگاری که دسترسی به تصاویر زنده مسابقات به گستردگی امروز نبود و بسیاری از رویدادهای ورزشی از طریق رادیو دنبال می‌شدند، توانایی گزارشگر در توصیف اتفاقات، شناخت قوانین رشته‌های مختلف و انتقال اطلاعات دقیق اهمیت فراوانی داشت. اسکویی فعالیت خود را در چنین فضایی آغاز کرد و طی دهه‌های بعد، هم‌زمان با تغییر ساختار رسانه‌های ایران، از گویندگی اخبار به گزارش مسابقات، اجرای برنامه‌های تخصصی و مسئولیت‌های مرتبط با تولید و مدیریت رسانه رسید. او در دوره‌ای وارد تلویزیون شد که ساختارهای حرفه‌ای این رسانه هنوز در حال شکل‌گیری بودند و آموزش نیروهای تازه‌وارد بخش مهمی از برنامه توسعه تلویزیون محسوب می‌شد.
اهمیت مسعود اسکویی در تاریخ رسانه‌های ورزشی ایران تنها به سابقه طولانی فعالیت او محدود نمی‌شود. برخلاف بسیاری از گزارشگرانی که نامشان عمدتاً با یک رشته ورزشی شناخته می‌شود، اسکویی در حوزه‌های مختلف تجربه داشت و گزارش مسابقات والیبال، فوتبال، تنیس، اسب‌دوانی و اتومبیل‌رانی را در کارنامه خود ثبت کرد. او در گفت‌وگوهای متعدد از والیبال به‌عنوان رشته تخصصی‌اش یاد می‌کرد، اما شرایط رسانه‌ای سال‌های نخست فعالیت باعث شده بود گزارشگران به پوشش چند رشته مختلف بپردازند. همین تجربه گسترده بعدها به یکی از ویژگی‌های اصلی کارنامه حرفه‌ای او تبدیل شد و زمینه حضورش را در برنامه‌های متنوع رادیویی و تلویزیونی فراهم کرد.
زندگی حرفه‌ای اسکویی را می‌توان در سه دوره اصلی بررسی کرد؛ سال‌های آغازین حضور در تلویزیون ملی ایران، انتقال بخش عمده فعالیت به رادیو و سپس همکاری با شبکه تخصصی رادیو ورزش. او در هر یک از این دوره‌ها مسئولیت‌های متفاوتی بر عهده داشت و با تغییر شرایط تولید و پخش برنامه‌های ورزشی روبه‌رو شد. با وجود آنکه در سال‌های پایانی زندگی، بسیاری از مخاطبان او را بیشتر با رادیو ورزش می‌شناختند، بخش مهمی از مهارت‌ها و تجربه‌های حرفه‌ای‌اش در دهه‌های پیش از راه‌اندازی این شبکه شکل گرفته بود.
مسعود اسکویی کیست؟ تولد، خانواده و آغاز علاقه به رسانه
مسعود اسکویی در سال ۱۳۱۸ در تهران به دنیا آمد و از چهره‌های قدیمی گویندگی و گزارشگری ورزشی ایران به شمار می‌رفت. اطلاعات منتشرشده درباره دوران کودکی و تحصیلات عمومی او در مقایسه با سوابق رسانه‌ای‌اش محدود است و بخش عمده زندگی‌نامه‌های موجود، فعالیت حرفه‌ای او را از زمان استخدام در تلویزیون ملی ایران دنبال می‌کنند. به همین دلیل، درباره جزئیاتی مانند مدرسه محل تحصیل، شرایط اقتصادی خانواده یا رویدادهای مشخص دوران نوجوانی او نمی‌توان بدون اسناد معتبر اظهارنظر قطعی کرد. آنچه از مسیر حرفه‌ای اسکویی مشخص است، ورود او به رسانه در دهه ۱۳۴۰ و استمرار فعالیتش در دوره‌های مختلف تاریخی است؛ مسیری که در نهایت نزدیک به شش دهه از زندگی او را دربر گرفت.
درباره زندگی خانوادگی مسعود اسکویی، نام فاطمه نجفیان به‌عنوان همسر او در برخی گزارش‌های زندگی‌نامه‌ای آمده است. همچنین حضور و سخنان همسرش در مراسم وداع با این گزارشگر پیشکسوت در گزارش‌های خبری ثبت شده است. با این حال، جزئیات زندگی خصوصی او، از جمله تاریخ دقیق ازدواج و اطلاعات مربوط به فرزندان، در منابع معتبر و در دسترس به اندازه سوابق حرفه‌ای‌اش مستند نشده‌اند. بنابراین برای معرفی زندگی شخصی اسکویی باید میان اطلاعات قابل تأیید و مطالبی که صرفاً در سایت‌های زندگی‌نامه‌ای بازنشر شده‌اند تفاوت گذاشت. در گزارش‌های مربوط به مراسم تشییع، همسر او از علاقه فراوانش به رادیو سخن گفته بود؛ علاقه‌ای که حتی در سال‌های پایانی زندگی و با وجود مشکلات جسمانی نیز ادامه داشت.
اسکویی از سال‌های نخست فعالیت، گویندگی را به‌عنوان حرفه‌ای تخصصی دنبال کرد و در کنار تجربه عملی، آموزش‌های مرتبط با زبان، ادبیات فارسی و شیوه بیان را گذراند. این موضوع در شناخت نسل اولیه گویندگان تلویزیون اهمیت دارد، زیرا در آن دوره ورود به رسانه با آموزش‌های سازمان‌یافته همراه بود و گویندگان باید علاوه بر تسلط بر متن، توانایی تلفظ درست واژگان، شناخت اصطلاحات و مدیریت اجرای زنده را به دست می‌آوردند. اسکویی بعدها بارها به اهمیت این آموزش‌ها اشاره کرد و آنها را بخشی از شکل‌گیری توانایی حرفه‌ای خود دانست.
ورود مسعود اسکویی به تلویزیون ملی ایران و نخستین گزارش فوتبال
آغاز رسمی فعالیت مسعود اسکویی در رسانه به ۹ آذر ۱۳۴۵ بازمی‌گردد؛ زمانی که به استخدام تلویزیون ملی ایران درآمد. او در یکی از گفت‌وگوهای خود توضیح داده بود که هنگام استخدام، تلویزیون ملی هنوز به شکل رسمی فعالیت خود را آغاز نکرده بود و راه‌اندازی آن در فروردین ۱۳۴۶ انجام شد. اسکویی در سال‌های نخست، هم در حوزه گویندگی اخبار و هم در بخش‌های مرتبط با ورزش فعالیت داشت و به‌تدریج به گروه ورزش منتقل شد. او در خاطراتش از دوره‌ای سه‌ساله یاد کرده بود که طی آن گویندگان زیر نظر مربیان، آموزش‌هایی در زمینه زبان انگلیسی، زبان فرانسه، ادبیات فارسی و اصول گویندگی و گزارشگری دریافت می‌کردند. این آموزش‌ها برای نیروهایی که قرار بود در رسانه‌ای تازه‌تأسیس فعالیت کنند، بخشی از فرآیند حرفه‌ای‌شدن محسوب می‌شد.
نخستین گزارش مسابقه ورزشی مسعود اسکویی در سال ۱۳۵۰ انجام شد؛ زمانی که برای پوشش یک مسابقه دوستانه فوتبال میان پرسپولیس و تیمی از کویت به این کشور سفر کرده بود. او در این مأموریت در کنار عطاالله بهمنش حضور داشت و بخشی از گزارش مسابقه را بر عهده گرفت. اسکویی بعدها در شرح آن تجربه توضیح داد که بهمنش در طول مسابقه به او کمک می‌کرد و حتی نام بازیکنان را در اختیارش قرار می‌داد تا بتواند گزارش را با دقت بیشتری انجام دهد. این تجربه نشان می‌دهد ورود او به گزارشگری مسابقات، برخلاف تصویری که گاهی در زندگی‌نامه‌های کوتاه ارائه می‌شود، فرآیندی تدریجی بود و پس از چند سال فعالیت در تلویزیون و آموزش‌های تخصصی اتفاق افتاد.
همکاری با عطاالله بهمنش در نخستین تجربه گزارشگری، از نکات قابل توجه کارنامه اسکویی است. بهمنش یکی از چهره‌های شناخته‌شده گزارشگری ورزشی ایران بود و در سال‌هایی که تعداد گزارشگران حرفه‌ای محدود بود، حضور او در پوشش مسابقات اهمیت زیادی داشت. اسکویی در خاطراتش گفته بود که به دلیل کمبود نیرو، گزارشگران ناچار بودند رشته‌های مختلف را پوشش دهند و تنها برخی ورزش‌ها، مانند کشتی، گزارشگرانی با تخصص مشخص داشتند. این شرایط سبب شد او با رشته‌های گوناگون آشنا شود و بعدها در گزارشگری ورزش‌هایی فعالیت کند که نیازمند شناخت قوانین و اصطلاحات متفاوت بودند.
نقش مسعود اسکویی در گزارشگری والیبال، تنیس و سوارکاری ایران
والیبال مهم‌ترین رشته تخصصی مسعود اسکویی در گزارشگری ورزشی بود. او در مصاحبه‌های خود بارها بر علاقه و تخصصش در این رشته تأکید کرده و از خود به‌عنوان نخستین گزارشگر والیبال ایران یاد کرده بود. هرچند ثبت قطعی عنوان نخستین گزارشگر یک رشته نیازمند بررسی آرشیو کامل برنامه‌های ورزشی است، سابقه طولانی اسکویی در پوشش مسابقات والیبال و حضور در برنامه‌های تخصصی این رشته قابل توجه است. گزارشگری والیبال به شناخت دقیق نظام امتیازگیری، قوانین مربوط به چرخش بازیکنان، خطاهای فنی و تغییر جریان مسابقه نیاز دارد و گزارشگر باید بتواند در فاصله کوتاه میان امتیازها، اطلاعات ضروری را به مخاطب منتقل کند. فعالیت طولانی اسکویی در این حوزه نشان می‌دهد او صرفاً به اعلام نتیجه مسابقات اکتفا نمی‌کرد و برای گزارش رشته‌های مختلف، دانش تخصصی مربوط به آنها را دنبال می‌کرد.
اسکویی علاوه بر والیبال، در گزارش مسابقات تنیس، سوارکاری و اتومبیل‌رانی نیز سابقه داشت و در گفت‌وگوهایش خود را از پیشگامان گزارشگری این رشته‌ها معرفی می‌کرد. تفاوت این ورزش‌ها از نظر قوانین، سرعت رویدادها و اصطلاحات تخصصی، گزارشگری آنها را به فعالیتی پیچیده تبدیل می‌کند. برای مثال، در تنیس ساختار امتیازگیری و تغییر شرایط مسابقه اهمیت دارد، در اسب‌دوانی گزارشگر باید بتواند موقعیت شرکت‌کنندگان را در جریان رقابت دنبال کند و در اتومبیل‌رانی، تغییرات سریع جایگاه رانندگان و اتفاقات پیست نیازمند تمرکز و آشنایی با جزئیات فنی است. تجربه اسکویی در چنین رشته‌هایی نشان‌دهنده گستردگی حوزه فعالیت او در دوره‌ای است که رسانه‌های ورزشی ایران هنوز به شکل امروزی تخصصی نشده بودند.
یکی از نکات مهم درباره جایگاه اسکویی، تفکیک سابقه گزارشگری از ادعای افزایش محبوبیت رشته‌های ورزشی است. حضور یک گزارشگر باتجربه می‌تواند کیفیت پوشش رسانه‌ای مسابقات را ارتقا دهد و اطلاعات بیشتری در اختیار مخاطب قرار دهد، اما برای اثبات اینکه گزارش‌های او مستقیماً موجب افزایش تعداد علاقه‌مندان به والیبال یا سوارکاری شده است، باید آمار مستقل و مطالعات مشخص وجود داشته باشد. اهمیت تاریخی اسکویی بیشتر در استمرار پوشش حرفه‌ای این رشته‌ها، آشنایی با قوانین آنها و انتقال تجربه به فضای رسانه‌ای ایران قابل بررسی است. او در شرایطی فعالیت می‌کرد که امکان دسترسی مخاطبان به مسابقات بین‌المللی و اطلاعات تخصصی ورزش‌ها محدودتر از امروز بود و گزارشگر نقش مهمی در توضیح اتفاقات برای شنوندگان و بینندگان داشت.
آموزش‌های بین‌المللی مسعود اسکویی و تجربه حضور در رسانه‌های اروپایی
یکی از بخش‌های کمتر بررسی‌شده زندگی حرفه‌ای مسعود اسکویی، حضور او در دوره‌های آموزشی خارج از ایران است. بر اساس گفت‌وگوهای منتشرشده، او پیش از انقلاب در دوره‌های تخصصی مرتبط با گزارشگری و تهیه‌کنندگی شرکت کرد و بخشی از آموزش‌های خود را در آلمان گذراند. اسکویی توضیح داده بود که پیش از سفر به آلمان، در مؤسسه گوته زبان آلمانی آموخت و سپس برای شرکت در دوره آموزشی به این کشور رفت. او از حضور یک‌ساله در تلویزیون ZDF آلمان و آموزش تهیه‌کنندگی برنامه‌های ورزشی سخن گفته بود؛ تجربه‌ای که در آن با بخش‌های مختلف تولید برنامه و شیوه فعالیت یک شبکه تلویزیونی آشنا شد.
در برخی منابع زندگی‌نامه‌ای، دوره آموزشی بی‌بی‌سی نیز در فهرست سوابق اسکویی ثبت شده است. همچنین حضور او در کلاس تخصصی گزارشگری با تدریس فینگلی، مدرس استرالیایی، در سال ۱۳۷۱ از دیگر تجربه‌های آموزشی این گزارشگر به شمار می‌رود. این اطلاعات نشان می‌دهد که آموزش حرفه‌ای برای اسکویی تنها به سال‌های نخست استخدام محدود نبود و او در دوره‌های بعد نیز در برنامه‌های مرتبط با ارتقای مهارت گزارشگری حضور داشت. البته برای ارزیابی میزان تأثیر هر دوره بر شیوه اجرای او باید نمونه‌های گزارشگری مربوط به دوره‌های مختلف بررسی شوند و صرف شرکت در یک کلاس نمی‌تواند به‌تنهایی اثبات‌کننده تحول مشخص در سبک کاری باشد.
آموزش در رسانه‌های بین‌المللی در آن دوره برای گویندگان و تهیه‌کنندگان ایرانی فرصتی فراهم می‌کرد تا با ساختارهای متفاوت تولید برنامه، مدیریت زمان پخش، شیوه ارائه اخبار و الزامات اجرای تلویزیونی آشنا شوند. اسکویی در خاطرات خود به برخی جزئیات این آموزش‌ها، از جمله نحوه حضور مقابل دوربین و اصول اجرای خبر اشاره کرده بود. چنین تجربه‌هایی برای فردی که هم در گویندگی اخبار و هم در گزارشگری ورزشی فعالیت می‌کرد، می‌توانست زمینه شناخت گسترده‌تری از فرآیند تولید برنامه فراهم کند. در عین حال، بخش مهمی از توانایی حرفه‌ای او حاصل سال‌ها فعالیت عملی در رسانه ایران و مواجهه مستقیم با شرایط مختلف پخش مسابقات بود.
انتقال به رادیو و نقش مسعود اسکویی در شکل‌گیری رادیو ورزش
مسعود اسکویی از سال ۱۳۶۰ بخش عمده فعالیت حرفه‌ای خود را از تلویزیون به رادیو منتقل کرد. هرچند در سال‌های بعد نیز تجربه حضور در شبکه‌های تلویزیونی مختلف را داشت، رادیو به پایگاه اصلی فعالیت او تبدیل شد و این ارتباط تا پایان عمر ادامه یافت. تفاوت میان گزارشگری رادیویی و تلویزیونی برای فردی با سابقه اسکویی اهمیت ویژه‌ای داشت، زیرا در تلویزیون تصویر بخش بزرگی از اطلاعات مسابقه را منتقل می‌کند، اما در رادیو شنونده برای شناخت موقعیت بازیکنان، تغییر جریان رقابت و اتفاقات مهم به توضیحات گزارشگر وابسته است. اسکویی در گفت‌وگوهای خود بر اهمیت حفظ ارتباط مستمر با مخاطب رادیو تأکید کرده بود و تجربه طولانی‌اش در این رسانه باعث شد صدای او برای چند نسل از علاقه‌مندان ورزش آشنا باشد.
برنامه «صدای ورزش» از جمله برنامه‌های مهمی بود که نام مسعود اسکویی با آن ارتباط داشت. این برنامه در دوره‌های مختلف از شبکه‌های رادیویی پخش شد و با راه‌اندازی رادیو ورزش، جایگاه مشخصی در جدول برنامه‌های شبکه تخصصی پیدا کرد. اسکویی همچنین در برنامه‌هایی مانند «عصر جمعه با رادیو» فعالیت داشت و در تلویزیون نیز تجربه حضور در تولیداتی مانند «جهان ورزش والیبال» و «گزارش ورزشی از شبکه دو» را در کارنامه ثبت کرد. تنوع این برنامه‌ها نشان می‌دهد که فعالیت او تنها به گزارش زنده مسابقات محدود نبود و در قالب‌های مختلف خبری، تحلیلی و گفت‌وگومحور حضور داشت.
رادیو ورزش در هشتم تیر ۱۳۷۸ فعالیت خود را آغاز کرد و مسعود اسکویی از چهره‌های مؤثر در شکل‌گیری این شبکه بود. در برخی زندگی‌نامه‌ها، تأسیس رادیو ورزش به‌صورت انحصاری به او نسبت داده شده است، اما راه‌اندازی یک شبکه تخصصی حاصل فعالیت مجموعه‌ای از مدیران، کارشناسان، تهیه‌کنندگان و نیروهای فنی است. اسکویی نیز در گفت‌وگوهای خود از حضور چند نفر در جمع بانیان شبکه سخن گفته بود. بنابراین معرفی او به‌عنوان یکی از بنیان‌گذاران رادیو ورزش دقیق‌تر از نسبت‌دادن تمام فرآیند تأسیس شبکه به یک فرد است. حضور اسکویی در دوره آغاز فعالیت رادیو ورزش، با توجه به سابقه چند دهه‌ای او در گویندگی و گزارشگری، بخشی از روند انتقال تجربه به ساختار تازه رسانه‌ای محسوب می‌شد.
از سال ۱۳۷۸، مسئولیت مدیریت روابط عمومی رادیو ورزش نیز در سوابق حرفه‌ای اسکویی ثبت شده است. این مسئولیت در کنار فعالیت‌های اجرایی و کارشناسی او قرار داشت، اما نباید تمام تحولات شبکه، از افزایش ساعات پخش تا توسعه برنامه‌های تخصصی، را بدون اسناد مدیریتی به عملکرد شخصی او نسبت داد. مدیریت یک شبکه رادیویی به تصمیم‌های سازمانی و همکاری بخش‌های مختلف وابسته است و روابط عمومی تنها یکی از اجزای آن محسوب می‌شود. آنچه درباره اسکویی قابل تأیید است، حضور او در دوره تأسیس شبکه، فعالیت در برنامه‌های ورزشی و پذیرش مسئولیت در ساختار روابط عمومی آن است.
جایگاه مسعود اسکویی در تاریخ گزارشگری و ارتباط با نسل‌های بعد
مسعود اسکویی در طول فعالیت حرفه‌ای خود با نسل‌های مختلف گویندگان، گزارشگران و برنامه‌سازان همکاری داشت. سابقه حضور او از دهه ۱۳۴۰ تا سال ۱۴۰۳ باعث شد تجربه‌هایی از دوره‌های متفاوت رسانه‌ای را پشت سر بگذارد؛ از سال‌هایی که امکانات تولید و پخش محدود بود تا زمانی که شبکه‌های تخصصی و رسانه‌های دیجیتال بخش بزرگی از پوشش رویدادهای ورزشی را بر عهده گرفتند. این استمرار فعالیت، او را به یکی از چهره‌های باسابقه رسانه ورزشی ایران تبدیل کرد و امکان ارتباط حرفه‌ای با همکارانی از نسل‌های مختلف را برایش فراهم ساخت.
درباره نقش اسکویی در آموزش گزارشگران جوان، در برخی مطالب از او به‌عنوان استاد و راهنمای نسل‌های بعد یاد شده است. چنین توصیفی با سابقه طولانی و جایگاه حرفه‌ای او ارتباط دارد، اما ادعاهایی مانند تأسیس مجموعه‌ای از آموزشگاه‌های تخصصی یا تربیت مستقیم بیشتر گزارشگران امروز، بدون اسناد مشخص قابل تأیید نیست. برای بررسی دقیق نقش آموزشی او باید نام شاگردان، دوره‌های برگزارشده و فعالیت‌های رسمی آموزشی مشخص باشد. با این حال، انتقال تجربه در محیط حرفه‌ای رادیو و تلویزیون لزوماً به برگزاری کلاس محدود نمی‌شود و همکاری روزمره گزارشگران باتجربه با نیروهای جوان‌تر نیز می‌تواند زمینه یادگیری عملی را فراهم کند.
یکی از تفاوت‌های مهم میان نسل اسکویی و گزارشگران امروز، شرایط دسترسی به اطلاعات است. گزارشگران معاصر می‌توانند پیش از مسابقه به پایگاه‌های آماری، آرشیو تصویری، ترکیب تیم‌ها و اطلاعات لحظه‌ای دسترسی داشته باشند، در حالی که در دهه‌های نخست فعالیت اسکویی، گردآوری اطلاعات نیازمند روش‌های متفاوتی بود. شناخت قوانین رشته‌های مختلف و آمادگی پیش از مسابقه در چنین شرایطی اهمیت زیادی داشت. این تفاوت نشان می‌دهد که بررسی کارنامه گزارشگران قدیمی باید با توجه به امکانات و محدودیت‌های زمان فعالیت آنها انجام شود، نه صرفاً بر اساس معیارهای فنی و سرعت پوشش رسانه‌ای امروز.
علت فوت مسعود اسکویی و آخرین روزهای زندگی او
مسعود اسکویی در ماه‌های پایانی زندگی با مشکلات جسمانی روبه‌رو شد و در فروردین ۱۴۰۳ به دلیل شکستگی ناحیه پا و لگن در بیمارستان بستری شد. بر اساس گزارش‌های خبری، او در بیمارستان لاله تهران تحت عمل جراحی قرار گرفت و پس از آن مدتی در بخش مراقبت‌های ویژه تحت نظر پزشکان بود. با وجود اقدامات درمانی، این گوینده پیشکسوت روز چهارشنبه ۱۲ اردیبهشت ۱۴۰۳ درگذشت. منابع خبری هنگام اعلام درگذشت، سن او را ۸۴ یا ۸۵ سال ذکر کردند، اما سال تولد ۱۳۱۸ و تاریخ وفات ۱۲ اردیبهشت ۱۴۰۳ در گزارش‌های معتبر ثبت شده است.
درباره علت درگذشت مسعود اسکویی باید میان دلیل بستری‌شدن و علت پزشکی قطعی فوت تفاوت گذاشت. گزارش‌های منتشرشده نشان می‌دهند که شکستگی پا و لگن، انجام عمل جراحی و بستری‌شدن در بخش مراقبت‌های ویژه از اتفاقات مهم هفته‌های پایانی زندگی او بوده‌اند، اما جزئیات پزشکی کافی برای تعیین علت نهایی مرگ در منابع عمومی منتشر نشده است. بنابراین بیان اینکه او صرفاً بر اثر شکستگی پا یا یک بیماری مشخص درگذشت، بدون گزارش رسمی پزشکی دقیق نخواهد بود. آنچه از گزارش‌های خبری مشخص است، بستری‌بودن او در بیمارستان و درگذشت پس از دوره‌ای مراقبت درمانی است.
یکی از نکات قابل توجه در گزارش‌های مربوط به روزهای پایانی زندگی اسکویی، ادامه علاقه او به فعالیت رادیویی است. در مراسم وداع، همسر او و برخی مدیران رسانه از حضورش در برنامه سال تحویل رادیو ورزش در آغاز سال ۱۴۰۳ یاد کردند. این حضور در فاصله کوتاهی پیش از بستری‌شدن، نشان می‌دهد که ارتباط حرفه‌ای اسکویی با رادیو تا واپسین هفته‌های زندگی ادامه داشت. او در سال‌های پایانی نیز برای مخاطبان شبکه ورزش چهره‌ای آشنا بود و در برنامه‌های مختلف به‌عنوان گوینده و کارشناس حضور پیدا می‌کرد.
مراسم تشییع مسعود اسکویی و محل دفن او
مراسم تشییع پیکر مسعود اسکویی صبح یکشنبه ۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۳ از مقابل مسجد بلال سازمان صداوسیما در تهران برگزار شد. در این مراسم جمعی از مدیران رسانه، مسئولان ورزشی، گزارشگران، مجریان و همکاران قدیمی او حضور داشتند. پس از برگزاری مراسم وداع، پیکر این گزارشگر پیشکسوت برای خاکسپاری به بهشت زهرا منتقل شد و در قطعه نام‌آوران به خاک سپرده شد. حضور چهره‌های رسانه‌ای و ورزشی در مراسم، بازتابی از گستردگی ارتباط حرفه‌ای اسکویی با بخش‌های مختلف ورزش و رسانه ایران بود.
در گزارش‌های منتشرشده از مراسم، نام افرادی مانند پیمان جبلی، رئیس سازمان صداوسیما، مهدی تاج، رئیس فدراسیون فوتبال، حمید استیلی و تعدادی دیگر از مدیران و پیشکسوتان ورزش دیده می‌شود. برخی همکاران او در سخنان خود به سابقه طولانی فعالیت اسکویی و علاقه‌اش به رادیو اشاره کردند. همچنین پیشنهادهایی درباره ثبت و نگهداری خاطرات حرفه‌ای او و نام‌گذاری یکی از اماکن ورزشی به نام این گزارشگر مطرح شد. این پیشنهادها نشان‌دهنده توجه همکاران و مسئولان به حفظ یاد او بود، اما مطرح‌شدن یک پیشنهاد را نباید به معنای اجرای قطعی آن دانست.
درگذشت مسعود اسکویی در رسانه‌های مختلف بازتاب داشت و گزارش‌هایی درباره سابقه حرفه‌ای، نخستین تجربه‌های گزارشگری و فعالیت او در رادیو ورزش منتشر شد. برخی برنامه‌های تلویزیونی نیز به بازپخش گفت‌وگوهای قدیمی او پرداختند تا مخاطبان با خاطرات و روایت‌هایش از تاریخ رسانه‌های ورزشی آشنا شوند. از جمله برنامه «پرنیان صدا» از شبکه تهران به مناسبت درگذشت او بازپخش شد؛ برنامه‌ای که در آن اسکویی درباره آغاز فعالیت در رادیو و تلویزیون و تجربه‌های حرفه‌ای خود صحبت کرده بود.
میراث مسعود اسکویی در رسانه‌های ورزشی ایران
کارنامه مسعود اسکویی را باید در چارچوب تاریخ تحول رسانه‌های ورزشی ایران بررسی کرد. او فعالیت خود را در دوره‌ای آغاز کرد که تلویزیون ملی در حال شکل‌گیری بود، نخستین گزارش مسابقه فوتبالش را در سال ۱۳۵۰ انجام داد، پس از سال‌ها حضور در تلویزیون به رادیو منتقل شد و در دوره راه‌اندازی شبکه تخصصی رادیو ورزش نیز نقش داشت. این مسیر حرفه‌ای، تجربه چند مرحله متفاوت از توسعه رسانه در ایران را دربر می‌گیرد و نشان می‌دهد که اسکویی تنها یک گزارشگر مسابقات نبود، بلکه در حوزه‌های گویندگی، اجرای برنامه، تهیه‌کنندگی و فعالیت‌های سازمانی نیز سابقه داشت.
تخصص در والیبال و تجربه گزارش رشته‌هایی مانند تنیس، سوارکاری و اتومبیل‌رانی، از ویژگی‌های مهم کارنامه او محسوب می‌شود. در دوره‌ای که بسیاری از رشته‌های ورزشی سهم محدودی از پوشش رسانه‌ای داشتند، حضور گزارشگران آشنا با قوانین و اصطلاحات تخصصی برای تولید برنامه‌های قابل فهم اهمیت داشت. اسکویی در چنین فضایی فعالیت کرد و در طول سال‌های بعد، با تغییر ساختار رسانه‌ها و افزایش تخصصی‌شدن گزارشگری روبه‌رو شد. او از نسل گزارشگرانی بود که بخش مهمی از دانش حرفه‌ای خود را در محیط عملی رسانه و در کنار آموزش‌های سازمان‌یافته به دست آوردند.
آنچه از مسعود اسکویی در تاریخ رادیو و تلویزیون ایران باقی مانده، مجموعه‌ای از گزارش‌ها، برنامه‌ها، گفت‌وگوها و تجربه‌های حرفه‌ای است که بخشی از تاریخ رسانه‌های ورزشی کشور را روایت می‌کنند. نخستین گزارش فوتبال او در کویت، حضور در دوره‌های آموزشی اروپا، سال‌ها فعالیت در رادیو و مشارکت در شکل‌گیری رادیو ورزش، نقاط مشخص این مسیر هستند. اسکویی در ۱۲ اردیبهشت ۱۴۰۳ از دنیا رفت، اما بررسی دقیق کارنامه‌اش همچنان برای شناخت تاریخ گزارشگری ورزشی ایران اهمیت دارد؛ تاریخی که بخش بزرگی از آن در آرشیو برنامه‌های رادیویی و تلویزیونی و خاطرات همکاران نسل‌های مختلف ثبت شده است.
هنوز نظری ثبت نشده است.